آموزش :: زوایای پنهان از چشمان گردشگران داخلی
درخواست های ارتباط
جستجو
    لیست دوستان من
    صندوق پیام
    همه را دیدم
    • در حال دریافت لیست پیام ها
    صندوق پیام
    رویدادها
    همه را دیدم
    • در حال دریافت لیست رویدادها
    همه رویدادهای من
    تخفیف های وب سایت
    همه تخفیف ها

    عضویت در

    کانال تلگرام

    توسینسو

    اطلاعات مطلب
      مدرس/نویسنده
      پویان عارف پور
      امتیاز: 163362
      رتبه:4
      532
      135
      25
      995
      پویان عارف پور ، از بنیانگذاران وبسایت توسینسو ، مهندس الکترونیک ، گرافیست و نقاش حرفه ای ، سابقه برگزاری چندین نمایشگاه طراحی و نقاشی و شرکت در حراجیهای آثار هنری در خارج از کشور ، دارای مدرک MCSE از شرکت مایکروسافت ، تخصص در حوزه Photoshop ، After Effects ، Corel ، Premiere دارای مدرک Security از مایکروسافت ، مدرس دوره CSCU , ICDL. سرپرست اسبق واحد انفورماتیک مرکز بهداشت جنوب تهران ، سرگروه تیم مهندسی آی تی دانشگاه علوم پزشکی تهران ، مدرس کسب درآمد اینترنتی در آریاگسترنت ، مدرس دوره Network+ در دانشگاه علوم پزشکی تهران ، دارنده مدرک بازارهای مالی Forex از موسسه Emoney. پروفایل کاربر

      ویدیوهای پیشنهادی

      زوایای پنهان از چشمان گردشگران داخلی

      تاریخ 25 روز قبل
      نظرات 0
      بازدیدها 24

      زوایای پنهان از چشمان گردشگران داخلی


      قبل از انتخاب این عنوان داشتم به "آنچه به رویمان نمی آوریم" فکر می کردم ولی خاطراتی به یادم اومد که باعث شد تیتر را تغیر بدم به زوایای پنهان از چشمان گردشگران داخلی چون دیده ام که خیلی ها به دلایلی منجمله ریشه های فرهنگی و نبود آموزش مناسب حتی در مدت زمان تحصیل هیچوقت متوجه این مواردی که دیده نمی شوند نبوده اند. صحبت از یک سری رفتارهایی هست که بسیاری از توریستهای داخلی دارند و باز هم تاکید می کنم بسیاری از آنها به دلیل عدم اطلاع رسانی و یا نبود آموزش در گذشته بوده که یکی از ضعفهای بزرگ بخصوص در سیستم آموزشی کشور می دانم. در تور اخیرمان به کویر مصر، لیدر تور – مهندس شایان قدرت آبادی – چشمم را به نقطه کوری از توریستهای داخلی کشورمان باز کرد که تا الان دقت نکرده بودم. خیلی از آنها را جسته و گریخته در نوشته ها و گفته های دیگران دیده و شنیده بودم ولی این بار بصورت عینی دیدم. بهتره موارد را بگویم و خودتان قضاوت کنید و امیدوارم با نظراتتان مطلب را تکمیل فرمایید.

      احترام به فرهنگ بومی


      در تور اخیرمان به کویر مصر ، لیدر تورمان چندین بار تذکر داد که حجاب رعایت شود و توضیح داد که دلایل این اصرار ورای باورها و طرز فکرها هست. ضمن تاکید بر اینکه خودم یکی از افرادی هستم که شدیدا مخالف جبر و زور به منظور عاقبت بخیر کردن افراد هستم ولی به یک اصل معتقدم "وقتی به مهمانی می روید باید به آداب و روسم میزبان احترام بگذارید" که این موضوع هیچ ربطی به باورهای شما و فرهنگ شما ندارد و به معقوله احترام متقابل بر میگردد. قدیمیها مثلی داشتند که می گفت "یا مکن با فیل بانان دوستی یا خانه ای ساز از بهر فیل." یعنی اگر مایل به معاشرت با قشر خاصی هستید باید شرایطشان را هم بپذیرید.
      اجازه بدید چند مثال جهانی بزنم : در بعضی محله های هند اگر به یک گاو بی احترامی کنید (بعنوان لقب نمی گویم ، در بعضی مناطق هند افراد گاوپرست وجود دارند) ممکن است مورد بی احترامی قرار گیرید و به همین خاطر توریستها از تمام ملل به احترام این افراد به گاوها بی احترامی نمی کنند یا در مسجدها ، افراد بی حجاب را راه نمی دهند و باز هم تمام افراد از ملیتهای و اقوام مختلف به این مساله احترام می گذارند، در بعضی معابد چین ورود بانوان ممنوع است، و به همین شکل وقتی به یک روستای دور افتاده در ایران می روید که باورهای اسلامی دارند چه زن و چه مرد باید در انتخاب پوشش و لباسشان دقت به خرج بدهند.
      همانطور که عرض کردم مشکلم با انتخاب پوشش افراد در حالت عادی نیست ولی این موضوع به دو لحاظ جای تامل دارد که اولی همان احترام به فرهنگ بومی هست که تقریبا تمام توریستهای کشورهای پیشرفته به آن احترام می گذارند و می بینید که افراد خارجی در ایران شلوار کوتاه نمی پوشند ، حجاب را در هنگام حضور در مکانهای عمومی رعایت می کنند وغیره و اما نکته جالب توجه بعدی افرادی هستند که در حالت عادی در شهر و دیار خودشان هم حداقل روسری را دارند ولی در این سفرها با جملاتی مثل "من اهل این چیزا نیستم." و یا "من همیشه اینطورم" تذکرات لیدرها را ندید می گیرند و این از یک طرف بی احترامی به فرهنگ بومی منطقه هست که در این مثال اخیر، یک روستای محروم در کویر مصر بود و دیگری مشکلاتی که برای تورها بوجود می آورد و باعث می شود دید منفی در ساکنین آن مناطق نسبت به توریستها و مسافران بوجود آورد و طبیعی است که در نگاه خیلی از رهگذران این ناراحتی یا خشم را ببینید و طبیعتا در سفرهای بعدی رفتار گرمی از اهالی آن مناطق نبینید.
      کاش اگر هم عزیزان مایل به رعایت احترام به فرهنگ منطقه نیستند حداقل از همانچه همیشه می پوشند و خط قرمزهایی که در منطقه سکونتشان رعایت می کنند کم نکنند. البته باز هم به چشم دیده ام که این موضوع رو به بهبودی است و بسیاری از بانوان جوان و زیبا رو با پوششی ساده این نکته را رعایت می کنند.

      درک شرایط


      این بار مهمان یک روستا در وسط کویر بودیم. میزبان با صدایی آرام و حاکی از خجالت ظرف خورشتی را سر میز نهار آورد و گفت "به بزرگی خودتون ببخشید اگر کم هست. اینجا خیلی دسترسی به مایحتاج نداریم. اگر امکانش هست یکی از عزیزان مدیریت کنند که کم نیاید." . با یک نگاه به ظرف خورشت می توانستید تخمین بزنید که مقدار گوشت موجود طوری است که به هر نفر یک یا دو تکه کوچک می رسد و خب باز هم ضمن تشکر از چند همسفر گرامی و فهمیده که بدون اینکه کسی متوجه شود از برداشتن گوشت شتر موجود در خورشت گذشتند باز هم یکی از همراهان را دیدم که چندین بار بر سر ظرف خورشت رفت و گوشتها را جدا کرد و در بشقابش گذاشت. دیدن تعریف و تمجید دوستان همراه که طعم آن گوشت را نچشیده بودند ولی از لذیذ بودن آن تعریف می کردند و از میزبان ها تشکر می کردند همانقدر وجد آور بود که دیدن رفتن آن فرد چاق بدون حتی یک تشکر خشک و خالی خشم آور بود و در حالی که صدای نیچ و نوچ از لای دندانهایش در می آورد، غذاخوری را ترک کرد (من منطقی پیدا نکردم که چرا بعضیها می پذیرند صداهای بدن در ناحیه پایین تنه را در جمع نباید ول داد ولی اینکه چلپ چولوپهای دهان را که همانقدر خلاف ادب هست و باعث ناراحتی دیگران می شود را نباید در جمع ول داد ، درک نمی کنند. نمونه های دیگرش اینهایی که در مترو با دهان باز آدامس "نشخوار" می کنند و یا دهانشان را اندازه کله بنده باز می کنند و محتویاتش را به نمایش می گذارند تا با دستهای استریل شده در دهانشان باقیمانده غذا را بین دندانها تجسس کنند. بگذریم، خلاصه همچنان دارم تحقیق می کنم.)

      این وسط گاهی هم انتقادات عجیب و غزیبی از مسافران می شنوید که سرتان سوت می کشد "اینجا کوچیکه اتاقهاشون هم کوچیکه." یا "توالت بو می داد." یا مثالهای دیگری که با اجازه بازگو نمی کنم چون حتما خوانندگان فهیم وبسایت توسینسو از یادآوریشان هم ناراحت می شوند و به همین مثال بسنده می کنم.

      تورلیدرمان – مهندس قدرتی - در مقایسه توریستها و مسافران داخلی و خارجی نکته جالبی گفت "توریستهای خارجی وقتی به بازدید منطقه ای می آیند می دانند آمده اند کجا را ببینند و شرایط را یا قبلا برآورد کرده اند و یا پرسیده اند و می دانند و می دانند که هدفشان از آن سفر بازدید آن محل و جاذبه هایش هست و حتی خودشان را برای وفق دادن با شرایط زندگی بومی آماده می کنند مثلا در شهر در هتلی شیک و خوب هستند ولی وقتی به چنین منطقه ای می آیند به سادگی در خانه های بومی با امکانات موجودش می سازند.

      خیر رساندن


      یکی از نکاتی که تا الان از لیدرهای زیادی شنیدم این هست که متاسفانه اکثر توریستهای داخلی دست به خیر ندارند و یا حداقل در مسافرتها اینطور هستند مثلا از صنایع دستی بومیهای منطقه که اغلب هم قیمت چندانی ندارند خرید نمی کنند و یا انعام نمی دهند و مانند اینها. نکته جالب اینجاست که با یک حساب سرانگشتی، متوجه می شوید که حتی خرج چنده ده هزارتومن در قیاس با سفر شما رقمی به حساب نمی آید مثلا من یک سفر دو و نیم روزه داشتم که بالای سیصد هزارتومن قیمت خود تور بود و برای حرکت از تهران با اسنپ تا تهران رفتم و برگشت هم همینطور چون وسایل همراهم بود و ترجیح دادم راحت بروم و این راحتی رو هم برای سفری خوش از خودم دریغ نکنم و تا اینجا حدود چهارصد هزار تومان و خب این وسط شما تنقلاتی می خرید و می برید و توی راه هم این کار احتمالا تکرار می شود و هزینه های جانبی می کنید مثل تفریحات موجود مانند آفرود و شترسواری و خرید خوردنیهای محلی (مثلا سمنوکماج از آن خوردنیهایی هست که "باید" تجربه کنید یعنی حتی منی که سمنو دوست ندارم از خیرش نگذشتم!) و خلاصه در یک سفر یک نفر حدود نیم میلیون تومان خرج شد و این اگر برای یک خانواده چهار نفری باشد می شود حدود دو ملیون تومان و این وسط میانگین خرید شما از هر دکه پنج هزارتومان فرض کنیم و شما از ده دکه خرید کنید می شود پنجاه هزار تومان و یا اگر ده هزار تومان فرض کنیم شما می توانید از پنج فروشنده محصولات بومی منجمله صنایع دستی خرید کنید که در قیاس با سفر شما عدد بسیار پایینی هست ولی در معیشت ساکنین و فروشندگان می تواند بسیار تاثیرگذار باشد و حالا چه از دید باورهایتان بررسی کنید چه کارما و چه آموزه های اخلاقی و منش ، ارزش و ثواب این کار به جای خود.

      در مثالی دیگر یک حرکتی که در این سفر یاد گرفتیم جمع آوری هدیه برای دست اندرکاران تورها بود مثلا شما می توانید برای کودکی که برایتان هیزم آورده و آتش روشن کرده انعامی در نظر بگیرید و یا برای کارکنان جایی که در آن اقامت داشتید مبلغی جمع آوری کنید و محترمانه و بصورت هدیه برای تشکر به آنها بدهید و یا حتی رانندگان و راهنماها که الزاما وجه نقد نیست و می تواند چیزی باشد که بتوانند به خانه ببرند و استفاده کنند و خلاقیتهای دیگر ه به خودتان می سپارم که مطمئنا از هوش من فراتر هست و امیدوارم با به اشتراک گذاشتن تجربیاتتان من را هم از پیشنهاداتتون بهره مند کنید.

      ادامه دارد...

      کویر مصر اکوتوریسم اکوتوریست خرید محلی پیرزن


      --
      نویسنده : مهندس پویان عارف پور
      منبع : جزیره توریسم وب سایت توسینسو
      هرگونه نشر و کپی برداری بدون ذکر منبع و نام نویسنده دارای اشکال اخلاقی می باشد .


      برچسب ها
      مطالب مرتبط

      در حال دریافت اطلاعات

      نظرات
      هیچ نظری ارسال نشده است

        برای ارسال نظر ابتدا به سایت وارد شوید